Kahramanmaraş'ın en etkin haber sitesi Genel Yayın Yönetmeni ve köşe yazarı Mustafa Karaaslan bugünkü yazısında ''Siyasetçisi, büyük büyük iş insanları! Bu şehirden kazandınız, peki bu şehre ne verdiniz?'' diye yazdı.
Bugün günlerden pazar, biraz açık ve uzun konuşacağım…
Hatta bazılarını rahatsız edecek kadar açık ve uzun!
Biliyorum, bu yazının daha ilk satırlarını okuyan bazıları itiraz etmeye başlayacak.
Kimileri kızacak, kimileri alınacak, kimileri de “Yine başladı!” diyecek.
Ama sizden bir ricam var.
İçim çok dolu!
Önce sonuna kadar okuyun.
Siyasi görüşünüzü, tuttuğunuz partiyi, sevdiğiniz siyasetçiyi ya da iş insanını bir kenara bırakın.
Sonra elinizi vicdanınıza koyun ve kendinize şu soruyu sorun:
Karaaslan doğru mu söylüyor, yoksa yanlış mı?
Çünkü bugün konuşacağımız mesele ne sağ meselesi ne sol meselesi…
Ne AK Parti, ne de başka bir siyasi parti meselesi…
Bugün mesele, hepimizin ortak sevdası olan Kahramanmaraş meselesi!
Ve artık bazı gerçekleri konuşmanın zamanı geldi de geçiyor bile!
★
25 YILDIR İKTİDARDA OLAN AKP’YE SESLENİYORUM: BU ŞEHİR HALA NEYİ BEKLİYOR?
Önce siyasetçilerimize birkaç soru soralım.
AK Parti yaklaşık çeyrek asırdır Türkiye'yi yönetiyor.
Peki, bu süreçte Kahramanmaraş turizmde, ulaşımda, kültürde ve şehir markalaşmasında hak ettiği noktaya gelebildi mi?
Bence gelemedi!
Elbette yapılan yatırımlar var.
Bunları yok saymak haksızlık olur.
Ancak mesele yalnızca yapılanları saymak değil, yapılabilecek onca şeyin neden hâlâ yapılamadığını sorgulamaktır.
Mesela her seçim döneminde siyasetçilerimizin diline doladığı Germanicia Antik Kenti…
Bu şehrin topraklarının altında yatan muazzam bir tarih…
Başka ülkelerde olsa dünyanın dört bir yanından turist çekmek için büyük tanıtım kampanyalarına konu olabilecek bir kültür mirasından bahsediyoruz.
Biz ise yıllardır kamuoyu olarak seçimden seçime siyasetçilerden aynı şeyleri duyuyoruz.
''Proje son aşamada… Seçim sonrası Kültür Bakanlığı burayı kesinlikle turizme kazandıracak… Kaygı etmeyin tanıtımı da yapılacak… Milyonlarca turist, Germanicia’yı görmek için gelecek…''
Cek, cak, cuk…
Elbette meselenin kolay olmadığını biliyoruz.
Kamulaştırma var.
Maliyet var.
Koruma ve restorasyon süreçleri var.
Ama bütün bunlar çözümsüz meseleler mi?
Tabi ki hayır…
Ama bir Allah’ın kulu çıkıp ta ‘’yeter kandırmayın bu halkı, Germanicia hakkında konuşurken bazı gerçekleri de dile getirin'' diyemiyor?
Mesela ‘’ne gibi’’ diyebilirsiniz?
Anlatayım:
Devletimiz bir yatırım yapacağı zaman onun geri dönüşümüne bakar!
Diyelim ki yarın Germanicia bütün ihtişamıyla turizme açıldı.
Peki, dünyanın dört bir yanından gelecek turistleri ağırlamaya hazır mıyız?
Kaç uçak seferimiz var?
Kaç tane uluslararası standartlarda otelimiz var?
Gelen turistin üç gününü geçirebileceği kaç farklı turizm rotamız var?
Tarihi gün yüzüne çıkarmak yetmez! O tarihi görmeye gelecek insanları şehre taşıyacak, ağırlayacak ve burada tutacak bir sistem de kurmak gerekir!
İşte bizim asıl meselemiz burada başlıyor.
Topu topu 1 adet 5 yıldızlı otelimiz var.
Gün içinde havaalanımıza inen 2 seferlik uçağımız var.
Dolayısıyla Germanicia’yı gün yüzüne çıkarmadan önce bu sorunların çözülmesi gerekir.
Siyasetçiler seçim malzemesi olarak diline dolamaya devam etsin.
Etsin ama bu şehir halkı da artık gerçekleri bilsin.
Bu şehir yalnızca Germanicia’dan mı ibaret?
Tabii ki hayır!
Tarihimiz var.
Doğamız var.
Gastronomimiz var.
Yaylalarımız, kalelerimiz, kültürel zenginliklerimiz var.
Ama bütün bunları bir araya getirip güçlü bir şehir markası oluşturmakta neden zorlanıyoruz?
Bana sorarsanız mesele yalnızca para meselesi değil.
Asıl mesele ortak akıl, sahiplenme ve bu şehrin geleceği için birlikte hareket edebilme meselesidir!
İtiraf etmeliyim ki; bunu da Gaziantep gibi yapamıyoruz.
★
GAZİANTEP YAPIYOR DA KAHRAMANMARAŞ NEDEN YAPAMIYOR?
Çok güzel bir soru değil mi?
Hep birlikte yanı başımızdaki Gaziantep'e bakalım.
Kahramanmaraş’la kıyaslayalım…
Havalimanına inen uçaklar…
Kaç adet?
Sayısını söyleyeyim mi?
Gün içinde inen ve kalkan uçak sayısı tam 80 adet.
Vay anam vay…
Kahramanmaraş’a 2, Gaziantep’e 40 iniş 40 kalkış 80 sefer.
Ya oteller…
Hadi onu da söyleyeyim…
13 adet 5 yıldızlı otel zinciri var…
Bizde ki 1 otele karşı 13 adet 5 yıldızlı otel…
Küçüklerini saymıyorum bile.
Mesela restoranlar…
Gastronomi merkezleri…
Turizm yatırımları…
Ulusal ve uluslararası tanıtım çalışmaları saymakla bitmiyor…
Şehirlerini ekonomik, kültürel ve turistik açıdan büyütmek için ortaya koydukları gayret ortada.
Elbette Gaziantep'in de eksikleri, sorunları var.
Ama bir gerçeği teslim etmek gerekiyor.
Gaziantep, kendi şehrinin değerini Türkiye'ye ve dünyaya anlatmayı büyük ölçüde başarmış!
Helal olsun.
★
Peki, Kahramanmaraş?
Bizim neyimiz eksik?
Dondurmamız dünyaca tanınıyor.
Ama Kahramanmaraş dondurmasını bilen kaç kişi bu şehre gelip üç gün konaklıyor?
Tarhanamız var.
Biberimiz var.
Tarihimiz var.
Kayak merkezimiz var.
Doğal güzelliklerimiz var.
Başkonuş’umuz var.
Barajlarımız var.
Peki, bunların ne kadarını ekonomik değere dönüştürebiliyoruz?
Şehrimize gelen bir turistin birkaç gününü dolu dolu geçirebileceği bir turizm organizasyonu oluşturabildik mi?
Konaklama altyapımız yeterli mi?
Aklımıza gelen 5 yıldızlı otel sadece Ramada.
Yani bire bir elde var bir…
Başka 5 yıldızlı otelimiz yok.
Peki, bu büyüklükte bir sanayi şehrinin çok daha güçlü bir konaklama kapasitesine sahip olması gerekmez mi?
Yedi kuyular kayak merkezinde aynı Kayseri Erciyes’te olduğu gibi oteller inşa edemez miyiz?
İnsanların akın akın gittiği Maraş manzaralı lokantalar, restoranlar, hem de ısıtma sistemli (doğalgazlı) yapamaz mıyız?
Havalimanımız neden ekonomik potansiyelimize yakışır bir uçuş ağına kavuşamıyor?
Gaziantep'e gelen yatırımcıyı, turisti, iş insanını Kahramanmaraş'a çekmek için nasıl bir ortak stratejimiz var?
Bakın, Gaziantep'i kıskandığım için söylemiyorum.
Aksine, başarılarını takdir ediyorum.
Ama Gaziantep'in yapabildiğini Kahramanmaraş'ın neden yapamadığını da sorgulamak istiyorum!
Çünkü Kahramanmaraş’ın Gaziantep’ten eksik olanı tarihi değil, kültürü değil, üretim gücü değil! Eksik olan, bütün bu değerleri ortak bir hedef etrafında buluşturabilme iradesidir!
★
GELELİM BİZİM BÜYÜK BÜYÜK İŞ İNSANLARIMIZA!
Şimdi biraz da iş dünyasına dönelim.
Çünkü bir şehrin gelişmesinden yalnızca siyasetçiler sorumlu değildir.
O şehirde doğan, büyüyen, kazanan, fabrikalar kuran ve büyük sermayelere ulaşan iş insanlarının da memleketlerine karşı bir gönül borcu olduğuna inanıyorum.
Buradan açıkça sesleniyorum.
Abdulkadir Kurtul…
Hanefi Öksüz…
Mahmut Arıkan…
Alişan Arıkan…
Mehmet, Atilla ve Erdal Kambur kardeşler…
Sami Kervancıoğlu…
Mustafa Peker…
Yaşar Peker...
Mustafa Narlı…
Şehrimize yerleşen, Suriye kökenli Tatari Tekstil sahibi Hüssam Eddin Tatari… Mahmut Zagrit… Abdulrahman Haliloğlu…
Ve isimlerini burada tek tek sayamadığım diğer büyük iş insanlarımıza…
Sizler Kahramanmaraş ekonomisinde önemli yere sahip insanlarsınız.
Fabrikalarınız var.
Üretim yapıyorsunuz.
İhracat gerçekleştiriyorsunuz.
Binlerce insana istihdam sağlıyorsunuz.
Allah daha çok versin!
Kazanın, büyüyün, yeni fabrikalar kurun, daha fazla insana ekmek kapısı açın.
Bunların hepsi çok kıymetli.
Ancak benim sormak istediğim başka bir şey var.
Bu şehir sizden yalnızca fabrika mı beklemeli?
Mesela Kahramanmaraş'ın turizmine, sosyal yaşamına, kültürüne ve uluslararası tanıtımına yönelik hangi büyük projelere öncülük ettiniz?
Bu şehirde dünya çapında ses getirecek bir turizm yatırımını neden konuşmayalım?
Neden iş dünyamız bir araya gelip büyük bir konaklama veya turizm projesine imza atmasın?
Neden Kahramanmaraş'ın gençleri için bir teknoloji merkezi, uluslararası standartlarda bir kültür merkezi ya da bilim kampüsü kurulmasın?
Bunlar yapılamayacak işler mi?
Elbette değil!
İmkân var.
Sermaye var.
Tecrübe var.
Peki, eksik olan ne?
Birlikte hareket etme iradesi!
Belki sizlerin yaptığı, bizim bilmediğimiz çok önemli projeler vardır.
Varsa çıkın anlatın.
Bu şehir bilsin.
Biz de yazalım, takdir edelim, alkışlayalım.
Ama Kahramanmaraş'ın ekonomik gücünün sosyal ve kültürel hayatına daha fazla yansımasını istemek de bizim hakkımız.
Çünkü bir şehrin zenginliği yalnızca fabrikalarının sayısıyla değil, o şehirde yaşayan insanların hayat kalitesiyle de ölçülür!
★
HEP BANA, HEP BANA RABBENA!
Kusura bakmayın ama açık konuşmaya devam!
Büyük büyük işadamalrımız bu şehirden kazanırken Kahramanmaraş güzel.
Fabrika kurarken güzel.
Üretim yaparken güzel.
Ticaretlerini büyütürken güzel.
Peki, sıra bu şehrin sosyal ve kültürel geleceğine yatırım yapmaya gelince neden aynı heyecanı göremiyoruz?
Hep bana, hep bana Rabbena demeyi neden bırakmıyorlar?
Böyle bir anlayışla şehir büyür mü?
Sadece şirketlerin büyümesi, o şehirde yaşayan insanların yaşam kalitesinin de aynı ölçüde yükseldiği anlamına gelir mi?
Bakın, kimsenin parasında gözümüz yok.
Kimsenin kazancını sorgulamak gibi bir derdimiz de yok.
Ama şunu sorgulamak hem hakkımız hem de görevimiz:
Bu şehirden kazandığınız ekonomik gücün ne kadarını Kahramanmaraş'ın geleceğini değiştirecek projelere dönüştürüyorsunuz?
Çünkü bir iş insanının büyüklüğü yalnızca bilançosundaki rakamlarla ölçülmez.
Yaşadığı şehre kazandırdığı değerlerle de ölçülür.
Servetin büyüklüğü övünç kaynağı olabilir. Ama o servetin memlekete bıraktığı iz, asıl saygınlık kaynağıdır!
★
BU ŞEHİR DEPREMDE YERLE BİR OLDU, PEKİ BİZ NE KADAR SAHİP ÇIKTIK?
Gelelim içimin en çok acıdığı yere…
6 Şubat 2023…
Kahramanmaraş'ın hafızasından hiçbir zaman silinmeyecek o kara gün.
Binlerce insanımızı toprağa verdik.
Evlerimiz yıkıldı.
Sokaklarımız sustu.
Çocuklar yetim, analar evlatsız kaldı.
Bir zamanlar ışıkları yanan evlerin yerinde enkazlar yükseldi.
O günlerde Türkiye'nin dört bir yanından insanlar yardımımıza koştu.
Kimi cebindeki son parayı gönderdi.
Kimi kamyonuna yardım malzemesi yükleyip geldi.
Kimi tanımadığı bir aile için gecesini gündüzüne kattı.
Allah hepsinden razı olsun.
Devletimiz de bütün imkânlarıyla yaraları sarmak, şehirlerimizi yeniden ayağa kaldırmak için büyük bir mücadele verdi ve vermeye devam ediyor.
Ancak burada durup düşünmemiz gereken bir mesele var.
Her şeyi devletten beklemek ne kadar doğru?
Devlet konut yapsın.
Devlet yol yapsın.
Devlet okul yapsın.
Devlet hastane yapsın.
Devlet altyapıyı tamamlasın.
Peki, biz ne yapacağız?
Bu şehrin sermaye sahipleri, büyük şirketleri, güçlü iş insanları ne yapacak?
İşte burada yeniden iş dünyamıza seslenmek istiyorum.
Depremden sonra Kahramanmaraş'ın yeniden ayağa kalkması için hangi kalıcı konut projelerine öncülük ettiniz?
Örneğin birkaç büyük iş insanımız bir araya gelip yüz konutluk, iki yüz konutluk bir sosyal sorumluluk projesi gerçekleştiremez miydi?
Depremde evini kaybetmiş aileler için ortak bir konut projesi neden daha güçlü biçimde gündeme gelmesin?
Yanlış anlaşılmasın.
Yapılan yardımları küçümsemiyorum.
Kimsenin gizli yaptığı hayrı da yok saymıyorum.
Ama böylesine büyük bir felaketin ardından, bu şehrin en güçlü isimlerinden daha büyük ve kalıcı dayanışma projeleri beklemek yanlış mı?
Düşünsenize…
Bir iş insanının öncülüğünde yüz aile yeniden yuvasına kavuşuyor.
Yüz evin ışığı yeniden yanıyor.
Yüz çocuğun başını huzurla koyabileceği bir odası oluyor.
Bundan daha büyük bir hayır, bundan daha anlamlı bir vefa olabilir mi?
Depremde bu şehrin yalnızca binaları yıkılmadı! İnsanların hayalleri, umutları, birikimleri de enkaz altında kaldı!
Şimdi imkânı olan herkesin görevi, o enkazın altından yalnızca betonu değil, insanların umudunu da çıkarmaktır!
★
CAMİ, OKUL, TAZİYE EVİ GÜZEL… AMA BU ŞEHRİN GELECEĞİNDE DE VAR OLUN!
Cami yaptırmak güzeldir.
Okul yaptırmak güzeldir.
Taziye evi yaptırmak güzeldir.
Hepsinin toplumda önemli bir karşılığı vardır.
Yaptıranlardan Allah razı olsun.
Ancak Kahramanmaraş'ın ihtiyaçlarını yalnızca bunlarla sınırlı görmemeliyiz.
Beş yıldızlı bir otel veya oteller neden yapılmasın?
Bir üniversite araştırma merkezi neden kurulmasın?
Bir teknoloji vadisi neden hayata geçirilmesin?
Bir gastronomi akademisi neden açılmasın?
Bir kültür ve sanat merkezi neden yapılmasın?
Depremzede aileler için örnek bir yaşam alanı neden oluşturulmasın?
Madem Germanicia'nın tamamını kısa sürede gün yüzüne çıkaramıyoruz…
Madem kamulaştırma için büyük kaynak gerekiyor…
Öyleyse bugüne kadar ortaya çıkarılan eserlerin daha güçlü biçimde sergilenebileceği, koruma standartlarına uygun bir müze projesi neden değerlendirilmesin?
Bakın, bunlar hayal değil.
Yeter ki bu şehrin büyükleri bir masanın etrafında buluşsun.
Yeter ki herkes yalnızca kendi şirketinin geleceğini değil, Kahramanmaraş'ın geleceğini de düşünsün.
Üstelik bazı bağış ve yatırımlar için mevzuatın öngördüğü vergi avantajları da bulunabiliyor.
Elbette hayır işlerini yalnızca vergi hesabıyla değerlendirmek doğru değil.
Asıl kıymetli olan niyettir.
Bir insanın adını yaşatmak için bina yaptırması elbette güzeldir.
Ama o insanın adını, yetiştirdiği bilim insanlarıyla, desteklediği gençlerle, ev sahibi yaptığı depremzedelerle yaşatması çok daha anlamlı değil midir?
Bir caminin minaresinden yükselen ezan da kıymetlidir, bir okulun sınıfından yükselen çocuk sesi de! Ama artık o çocukların geleceğini de inşa etmek zorundayız!
Önemli olan yalnızca bina bırakmak değil, o binanın içinde büyüyecek geleceği de inşa etmektir!
★
GAZİANTEP'İN KONUKOĞLU'SU VAR, PEKİ MARAŞ'IN?
Yine komşumuz Gaziantep'ten bir örnek vereceğim.
Konukoğlu ailesi…
Sanayideki başarılarının yanında eğitim, sağlık ve sosyal sorumluluk alanındaki katkılarıyla da anılan bir aile.
İnsanların gönlünde yer edinmenin yalnızca para kazanmakla mümkün olmadığını gösteren örneklerden biri.
Peki, Kahramanmaraş'ta neden daha fazla böyle örnek olmasın?
Neden bizim iş insanlarımız da yalnızca fabrikalarının büyüklüğüyle değil, memleketlerine bıraktıkları kalıcı eserlerle anılmasın?
İnanın bana…
Bir insanın sahip olduğu servetin büyüklüğünden çok daha kıymetli bir şey var.
O da yaşadığı şehrin insanlarının gönlünde bıraktığı izdir!
Bugün milyonlarınız, milyarlarınız olabilir.
Fabrikalarınız, şirketleriniz, gayrimenkulleriniz olabilir.
Ama gün gelecek hepimiz bu dünyadan göçüp gideceğiz.
O fabrikaların tapularını da banka hesaplarını da yanımızda götüremeyeceğiz.
Geride ne kalacak?
Bir insanın duası…
Bir çocuğun gülümsemesi…
Bir depremzedenin sıcacık yuvası…
Bir gencin geleceğe umutla bakması…
Ve bir şehrin sizi hayırla anması…
İşte gerçek zenginlik budur!
★
HER ŞEYİ DEVLETTEN BEKLEMEYELİM, ARTIK ELİMİZİ TAŞIN ALTINA KOYALIM!
Bakın, burası çok önemli!
Biz yıllardır devletten yatırım istiyoruz.
Yol istiyoruz.
Havalimanı istiyoruz.
Turizm yatırımları istiyoruz.
Yeni projeler, yeni hizmetler bekliyoruz.
İstemekte de haklıyız.
Çünkü Kahramanmaraş bu ülkenin önemli şehirlerinden biri ve elbette hak ettiği kamu yatırımlarını almalıdır.
Ama her şeyi devletten beklemek de doğru değil!
Devlet bizim devletimiz.
Millet bizim milletimiz.
Bu şehir bizim şehrimiz!
Devlet yüz konut yapıyorsa imkânı olan iş insanlarımız da bir araya gelip on konutun, yirmi konutun sorumluluğunu üstlenebilmeli.
Devlet okul yapıyorsa iş dünyamız o okulun laboratuvarına, kütüphanesine, teknolojik donanımına destek verebilmeli.
Devlet turizmi geliştirmek için çalışma yürütüyorsa sanayicimiz de yatırım yaparak, tanıtıma katkı sunarak bu çabanın yanında durmalı.
Çünkü devletle millet birbirinin rakibi değil, birbirinin gücüdür.
Devletin yetişemediği yerde milletin dayanışması, milletin zorlandığı yerde devletin şefkati devreye girmelidir.
Bizim ihtiyacımız olan anlayış budur!
Hele ki 6 Şubat gibi bir felaketi yaşamış Kahramanmaraş'ta bu dayanışma çok daha büyük önem taşıyor.
Bugün siyaset kavgası yapma günü değil.
Bugün birbirimizin açığını arama günü değil.
Bugün kimin daha zengin, kimin daha güçlü olduğunu gösterme günü hiç değil!
Gün bugünse, bir olma günüdür!
Gün, Kahramanmaraş için aynı masaya oturma günüdür.
Gün, imkânı olanın imkânını, bilgisi olanın bilgisini, emeği olanın emeğini ortaya koyma günüdür.
Bu şehrin kaderini değiştirmek için herkesin aynı partiden, aynı aileden, aynı görüşten olması gerekmiyor! Aynı memleketi sevmesi yeter!
★
BU ŞEHİR BİZDEN VEFA BEKLİYOR!
Ben bugün kimseye düşmanlık yapmak için yazmıyorum.
Kimsenin malında, mülkünde gözüm yok.
Kimseyi yaptığı hayırlardan dolayı da değersizleştirmiyorum.
Ama Kahramanmaraş'ın daha fazlasını hak ettiğine bütün kalbimle inanıyorum.
Bu şehir çok acı çekti.
Çok şey kaybetti.
Yıllarca turizmde, ulaşımda ve şehirleşmede daha ileriye gitmeyi bekledi.
Sonra deprem geldi, yalnızca binalarımızı değil, hayallerimizin bir kısmını da yıktı.
Şimdi yeniden ayağa kalkmaya çalışıyoruz.
İşte tam da bu yüzden sesleniyorum:
Ey siyasiler!
Ey bu şehrin büyük büyük iş insanları!
Ey Kahramanmaraş'ın ekonomik gücünü elinde bulunduranlar!
Bu şehri yalnızca üretim yapılan, ticaret yürütülen, para kazanılan bir yer olarak görmeyin!
Burası sizin de memleketiniz.
Çocukluğunuzun geçtiği, hatıralarınızın bulunduğu, ekmeğini yediğiniz topraklar.
Bugün bu şehir için birlikte yapacağınız bir yatırım, yarın binlerce insanın hayatını değiştirebilir.
Bir kültür merkezi bir neslin ufkunu açabilir.
Bir teknoloji yatırımı yüzlerce gencin başka şehirlere gitmesini önleyebilir.
Bir turizm tesisi yüzlerce aileye yeni ekmek kapısı olabilir.
Bir sosyal konut projesi depremde her şeyini kaybetmiş insanlara yeniden umut verebilir.
Bunları başarabilecek ekonomik güce ve insan kaynağına sahibiz.
Yeter ki ortak bir hedef belirleyelim.
Yeter ki kişisel hesapları bir kenara bırakıp Kahramanmaraş'ın geleceği için birleşelim.
★
SON SÖZÜM ŞU OLSUN…
Bugün Abdulkadir Kurtul'a da, Hanefi Öksüz'e de, Alişan Arıkan'a da, Mahmut Arıkan'a da, Mehmet, Atilla ve Erdal Kambur kardeşlere de, Sami Kervancıoğlu'na da, Mustafa Peker- Yaşar Peker''e de, Mustafa Narlı'ya da Suriye kökenli Hüssam Eddin Tatari'ye de Mahmut Zagrit'e de ve Abdulrahman Haliloğlu'na da…
Ve diğer bütün büyük iş insanlarımıza da aynı soruyu soruyorum:
Bu şehir size çok şey kazandırdı. Peki, siz bu şehrin geleceği için daha ne yapacaksınız?
Varsa büyük projeleriniz, anlatın.
Varsa depremzedeler için gerçekleştirdiğiniz kalıcı yatırımlar, kamuoyu öğrensin.
Varsa Kahramanmaraş'ın turizmini, kültürünü ve sosyal yaşamını geliştirecek çalışmalarınız, paylaşın.
Biz de takdir edelim.
Biz de alkışlayalım.
Hatta en önde biz alkışlayalım!
Ama bu şehrin geleceği için yeterli gayret gösterilmiyorsa da kusura bakmayın, bunu sorgulamaya devam edeceğiz.
Çünkü bizim meselemiz şahıslar değil.
Bizim meselemiz Kahramanmaraş!
Şunu da hiç unutmayın…
Bugün adınızı fabrikalarınızın tabelaları yaşatıyor olabilir.
Ama yarın adınızı yaşatacak olan, bu şehrin insanlarına bıraktığınız iyiliklerdir.
Bir gün bu dünyadan göçüp gittiğinizde arkanızdan yalnızca “Çok zengindi!” mi desinler?
Yoksa…
“Allah razı olsun, bu memlekete ne güzel hizmetler yaptı!” mı desinler?
İşte asıl mesele budur.
Ve artık Kahramanmaraş'ın kaybedecek bir günü bile yok!
Devletimiz yeniden imar ve ihya için mücadele ederken biz de kenarda durup yalnızca bekleyemeyiz.
Siyasetçisiyle, sanayicisiyle, esnafıyla, işçisiyle, çiftçisiyle hepimiz sorumluluk almalıyız.
Çünkü bu şehir hepimizin.
Ve hepimizin bu şehre karşı ödenmesi gereken bir vefa borcu var!
BU ŞEHİR SİZDEN SADAKA DEĞİL, SAHİPLENME BEKLİYOR!
BU ŞEHİR SİZDEN GÖSTERİŞ DEĞİL, GELECEK BEKLİYOR!
BU ŞEHİR SİZDEN YALNIZCA YATIRIM DEĞİL, VEFA BEKLİYOR!
Ve son bir söz…
Kahramanmaraş'tan kazanan herkes, Kahramanmaraş'a karşı sorumluluğunu da hatırlamalı.
Çünkü bu şehir yalnızca para kazanılacak bir yer değil.
Burası bizim geçmişimiz.
Burası bizim bugünümüz.
Ve en önemlisi, çocuklarımızın yarını!
O yüzden gelin, artık yalnızca konuşmayalım.
Bir araya gelelim.
Güçlerimizi birleştirelim.
Devletimize destek, milletimize umut, memleketimize güç olalım.
ÇÜNKÜ GÜN BUGÜN!
GÜN BİRLİK OLMA GÜNÜ!
GÜN KAHRAMANMARAŞ'A VEFA GÖSTERME GÜNÜ!
Ama herkes şunu da çok iyi bilsin:
Bu şehirden kazanmak bir başarıdır, bu şehre kazandırmak ise bir vefa meselesidir!
Yarın çocuklarımız bize "siz bu şehir için ne yaptınız?" diye sorduğunda, verecek bir cevabımız olmalı!
Çünkü Kahramanmaraş bize atalarımızdan kalan bir miras olduğu kadar, çocuklarımızdan aldığımız bir emanettir!
Ve unutmayın…
Bir gün hepimiz gideceğiz. Geriye ne fabrikalarımızın büyüklüğü ne de banka hesaplarımızdaki rakamlar kalacak.
Geriye, bu şehre ne kadar sahip çıktığımız ve insanların gönlünde nasıl bir iz bıraktığımız kalacak!
★
O hâlde herkes kendine şu soruyu sorsun:
Bu şehirden ne kadar kazandım değil, bu şehre ne kadar kazandırdım?
Çünkü bu memleket hepimizin…
AMA BU MEMLEKET, HEPİMİZDEN ÇOK DAHA KIYMETLİ!
