Kanal Maraş köşe Yazarı Ali Akkurt, bugünkü yazısında "Kahramanmaraş'ta fabrikalar neden kapanıyor" diye yazdı.
Kahramanmaraş Üretiyordu, Şimdi Fabrikalarını Kaybediyor!
Bir zamanlar üretimiyle, emeğiyle ve sanayisiyle Türkiye ekonomisine güç veren Kahramanmaraş, bugün fabrikaların kapanma riskiyle, işsiz kalma korkusuyla ve geleceğe dair büyüyen kaygılarla karşı karşıya.
Peki, Kahramanmaraş bu noktaya nasıl geldi?
Şehrimizin sanayi geçmişi, üretim kültürü ve yetişmiş iş gücü ortada. Buna rağmen tekstil sektöründe yaşanan daralma, kapanan işletmeler ve yatırım kararlarının başka ülkelere kayması hepimizi düşündürmeli.
Kahramanmaraş'ın arazisi mi yoktu? İş gücü mü yoktu? Ulaşım ve lojistik imkânları mı yetersizdi?
Türkoğlu'na lojistik tesisleri kuruldu, önemli yatırımlar yapıldı. Demir yolu bağlantıları ve Mersin Limanı üzerinden dünyaya açılma imkânı varken neden yeni yatırımları şehrimize çekemiyoruz? Volkswagen gibi büyük yatırımların Türkiye'de kurulacağı yönündeki beklentiler konuşulurken Kahramanmaraş neden bu yatırım yarışında öne çıkamadı?
Elbette yatırım kararları birçok etkene bağlıdır. Ancak asıl soru değişmiyor: Kahramanmaraş'ın üretim gücünü büyütmek için hangi fırsatları değerlendiremedik?
Bugün mesele yalnızca fabrikaların kapanması değil; o fabrikalarda çalışan binlerce insanın geleceğidir.
Asgari ücretle geçinmeye çalışan, kira ödeyen, çocuğunu lisede veya üniversitede okutmaya çalışan emekçi kardeşlerimiz ne yapacak? Bir fabrikanın kapısına kilit vurulduğunda yalnızca makineler susmaz; evlerdeki umutlar da sarsılır.
Türkiye üretim üssü olmayı hedeflerken işletmelerin daha ucuz iş gücü nedeniyle yatırımlarını yurt dışına taşıması ciddi biçimde değerlendirilmelidir. Açıklanan ekonomik veriler ne söylerse söylesin, sahadaki işletmelerin ve çalışanların yaşadığı gerçekler göz ardı edilemez.
2027 kapıdayken artık bekleme değil, harekete geçme zamanıdır.
Hükümet; üretimi koruyacak, sanayicinin finansmana erişimini kolaylaştıracak, enerji ve istihdam maliyetlerini hafifletecek, yeni yatırımları Anadolu şehirlerine çekecek kapsamlı bir ekonomik destek ve reform paketi hazırlamalıdır.
Kahramanmaraş'ın sanayicisi yalnız bırakılmamalı, kapanma riski taşıyan fabrikalar için somut adımlar atılmalı, işini kaybetme tehlikesi yaşayan emekçiler korunmalıdır.
Çünkü bir şehrin kalkınması yalnızca yeni binalar yapmakla değil, üreten fabrikaları yaşatmakla, istihdamı korumakla ve gençlere gelecek sunmakla mümkündür.
Ben Kahramanmaraş'ın yeniden üretimle anılmasını istiyorum. Gençlerimizin iş bulmak için memleketinden ayrılmak zorunda kalmadığı, sanayicimizin yatırım yapmaktan korkmadığı, emekçimizin yarınını düşünerek uyumadığı bir şehir hayal ediyorum.
Yetkililere açıkça soruyorum:
Kahramanmaraş'ın üretim gücünü yeniden ayağa kaldırmak için daha kaç fabrikanın kapanması beklenecek?
Unutmayalım: Bugün üretimi koruyamazsak yarın kaybettiğimiz yalnızca fabrikalar değil, şehrimizin geleceği olacaktır.
Öncelik Kahramanmaraş!
