Kanal Maraş köşe Yazarı Ali Akkurt, bugünkü yazısında "Sümbüllü yolu: yol mu yapılıyor, yoksa yine yap-boz mu?" diye yazdı.
Kahramanmaraş'ın yolları bitmiyor, tadilatları bitmiyor, sorunları bitmiyor!
Ama nedense her defasında aynı manzarayı görüyoruz:
Yapılıyor, bozuluyor…
Bozuluyor, yeniden yapılıyor…
Yine tadilat, yine masraf, yine trafik!
Şimdi soruyorum:
Sümbüllü yolu neden hâlâ bitmedi?
Daha önce onarım ve iyileştirme yapılan bu güzergahta yeniden göçük meydana geldiğinde aslında alarm zili çoktan çalmıştı.
O göçük bize şunu göstermedi mi?
Demek ki mesele sadece asfalt değilmiş!
Demek ki zeminde, altyapıda, drenajda veya yolun taşıyıcı sisteminde çözülmesi gereken ciddi meseleler varmış.
Peki bunlar neden daha önce kalıcı olarak çözülmedi?
Vatandaşın aklına ister istemez şu soru geliyor:
Biz neden sürekli aynı yolu yeniden yapıyoruz?
OKULLAR AÇILIYOR, TRAFİK ARTIYOR. BUNU HESAPLAYAN VAR MI?
Şimdi takvim belli.
Okullar açılıyor.
Servisler yollara çıkacak.
Sabah-akşam trafik yoğunluğu artacak.
Sümbüllü yolu kapalı.
Alternatif güzergâhların yükü artacak.
Peki bu hesap ne zaman yapıldı?
Yol kapatıldıktan sonra mı?
Yoksa vatandaş trafikte kilitlenince mi birileri “Burada yoğunluk oluştu” diyecek?
Şehir yönetmek, sorun çıktıktan sonra açıklama yapmak değildir.
Şehir yönetmek, sorun çıkmadan önce tedbir almaktır.
Kahramanmaraş zaten deprem sonrası ağır bir yük taşıyor.
İnsanlarımız konut, ulaşım, altyapı ve ekonomik sıkıntılarla mücadele ediyor.
Bir de plansızlık nedeniyle saatlerini trafikte kaybetmek zorunda bırakılmamalı.
VATANDAŞ ARTIK KURDELE DEĞİL, KALİTE İSTİYOR!
Artık şu anlayıştan vazgeçelim:
“Yolu yaptık, kurdeleyi kestik, fotoğrafı verdik.”
Vatandaş fotoğraf istemiyor.
Vatandaş sağlam yol istiyor.
Vatandaş bir yıl sonra tekrar göçük görmek istemiyor.
Vatandaş aynı yolun defalarca kazılmasını istemiyor.
Vatandaş kamu parasının aynı yere tekrar tekrar harcanmasını istemiyor.
Bir yol yapılıyorsa;
zeminiyle,
drenajıyla,
altyapısıyla,
taşıyıcı sistemiyle,
asfaltıyla
bir bütün olarak yapılmalıdır.
BU ŞEHİR DENEME TAHTASI DEĞİL!
Kahramanmaraş'ın artık “önce yapalım, sonra bakarız” anlayışına tahammülü yok.
Deprem bize çok acı bir ders verdi:
Plansızlığın bedeli ağırdır.
O yüzden bugün yapılan her işin hesabı yarın düşünülerek yapılmalıdır.
Sümbüllü yolu açıldığında vatandaşın önüne şu soru çıkmamalı:
“Acaba yine çöker mi?”
Tam tersine vatandaş güvenle kullanmalı.
Ve yetkililer de açıkça cevap vermeli:
Bu yol ne zaman tamamen trafiğe açılacak?
Daha önceki göçüğün gerçek nedeni neydi?
Şimdi hangi teknik çalışma yapılıyor?
Yolun sağlamlığı hangi mühendislik çalışmalarıyla garanti altına alınıyor?
Aynı bölgede yeniden göçük yaşanmaması için hangi tedbirler alındı?
Ve en önemlisi:
Okulların açılmasıyla oluşacak trafik yoğunluğu için ne gibi önlemler alındı?
Bunların cevabını vatandaş bilmek istiyor.
ARTIK “YAPTIK” DEMEK YETMİYOR!
Siyaset hizmet üretme sanatıdır.
Hizmetin ölçüsü de kurdele değil, kalıcılıktır.
Bir yol üç kez yapılıyorsa, burada sadece yolun değil, planlamanın da sorgulanması gerekir.
Bir iş sürekli tadilat istiyorsa, “Ne güzel yeniden yapılıyor” demek yerine;
“Neden yeniden yapılıyor?”
diye sormak gerekir.
Ben de buradan soruyorum:
Sümbüllü yolu ne zaman bitecek?
Bu kez gerçekten bitecek mi?
Yoksa birkaç ay sonra yine kepçeler, yine asfalt ekipleri, yine tadilat mı göreceğiz?
Kahramanmaraş'ın parasını harcarken hesap vereceksiniz.
Kahramanmaraş'ın yollarını yaparken bilim ve mühendislikten şaşmayacaksınız.
Kahramanmaraş'ın trafiğini planlarken vatandaşın günlük hayatını dikkate alacaksınız.
Çünkü bu şehir artık yap-boz belediyeciliği değil, kalıcı hizmet istiyor.
Bizim derdimiz kimseyi yıpratmak değil.
Bizim derdimiz Kahramanmaraş'ın daha fazla yıpratılmaması.
Sümbüllü yolu üzerinden açıkça söylüyorum:
Yolu yapın ama sağlam yapın.
Tadilat yapın ama neden tadilat yaptığınızı açıklayın.
Para harcayın ama hesabını millete verin.
Ve artık bu şehre;
“Yaptık, oldu”
değil,
“Yaptık, sağlam oldu ve yıllarca hizmet edecek”
diyebileceğiniz işler kazandırın.
Çünkü Kahramanmaraş'ın artık yap-boz değil, kalıcı çözüme ihtiyacı var.
