Kahramanmaraş'ın en etkin haber sitesi Genel Yayın Yönetmeni ve köşe yazarı Mustafa Karaaslan bugünkü yazısında ''Dosyanı açtım vidanjörcü! Beni kandıramazsın!'' diye yazdı.
Dün bir yazı kaleme aldım.
Başlığı da gayet açıktı:
“Vidanjörcünün dosyasını açıyorum!”
Yazıyı yayına verdim.
Paylaşımlar yaptım.
Aradan henüz 15 dakika bile geçmemişti ki tam 16 yıllık gazetecilik hayatımda yapmadığım bir şeyi yaptım.
Bu köşe yazımı yayından kaldırdım!
★
Yanlış anlaşılmasın…
Ne korktum ne de yazdıklarımın arkasından çekildim.
Sadece hayatta kıramayacağım, kardeşim bildiğim, hatırını her şeyin üzerinde tuttuğum bir ismin ricasını geri çeviremedim.
Yazıyı sadece bir kaç gün sonra yayınlanması için pasife aldım.
Ama ne oldu biliyor musunuz?
Telefonlarım susmadı!
Siyasetçisi aradı.
Esnafı aradı.
Sokaktaki sade vatandaş aradı.
Herkes aynı şeyi soruyordu:
“Mustafa abi, senin sitende ne bir haber kalkar ne de köşe yazın. O yazıyı neden kaldırdın?”
Baş tarafta yazdığım cümleleri söylemek zorunda kaldım.
★
Elbette yazının muhatabı olan bizim meşhur vidanjörcü de boş durmadı!
Mesaj üstüne mesaj gönderdi.
Anlaşılan yazının tamamı kendisine birileri tarafından ulaştırılmış.
''NUN okulları'' önünde çekildiği fotografı ve Beykoz'daki evinin adresini yazarak beni İstanbul'a davet etmesi bir yana, mesajının son cümlesinde tek bir soru sormuş:
“Amacın nedir?”
İşte bugün bu satırları yazmamın sebebi o soru oldu!
★
Şimdi iyi dinle aslanım!
Benim amacım ne seninle şahsi hesaplaşmak ne de birilerini memnun etmek.
Benim tek bir amacım var!
Bu şehirde siyasetin şaklabanlıktan, yağcılıktan, çıkar ilişkilerinden ve makam dalkavukluğundan kurtulması!
Bu memlekette artık siyaset yapacak adam, önce bu şehre hizmet etmeyi öğrenecek!
Makam sahibinin önünde el pençe divan duran değil, milletin karşısında başı dik duran insanları görecek.
Çünkü bu şehir çok yoruldu!
Depremle yoruldu.
Verilen sözlerle yoruldu.
Bitmeyen vaatlerle yoruldu.
Bir de siyasetin etrafında kümelenip kendisine makam, itibar ve menfaat devşirmeye çalışanlardan yoruldu!
★
Gelelim sana vidanjörcü!
Senin için isimlerin hiçbir önemi yok!
Kim il başkanı olmuş…
Kim milletvekili olmuş…
Kim belediye başkanlığı koltuğuna oturmuş…
Hiç fark etmiyor!
Yeter ki ortada bir makam olsun.
Sen hemen oradasın!
Dün yanında fotoğraf çektirdiğin insanı bugün yerden yere vurabiliyor, dün arkasından konuştuğun birinin ertesi gün karşısına geçip:
“Aslansın başkanım!”
“Paşasın başkanım!”
“Sen bu şehrin umudusun!” diyebiliyorsun.
İşte benim itirazım tam da bu siyaset anlayışına!
Siyaset, koltuktan koltuğa koşup herkese aynı övgüleri dizme sanatı değildir!
Bir insanın siyasi duruşu olur.
Fikri olur.
İlkesi olur.
Dün söylediğinin bugün arkasında duracak karakteri olur!
Ama senin siyasi ilişkilerindeki bu keskin dönüşleri görünce insan sormadan edemiyor:
Sen kimin yanındasın aslanım? Davanın mı, makamın mı, yoksa kendi hesabının mı?
★
Dün Avni Doğan abimizin kendi Facebook hesabından fon tartışmaları üzerine yaptığı değerlendirmeyi okuyunca senin ve senin gibilerini gözlerimin önüne getirdim.
Öyle cümleler kurmuş ki…
Aynen şöyle:
“Fon soygununa karışanların hiçbiri doksanlı yıllarda Tayyip Bey'le yol yürüyüp AK Parti'yi kuranlar değil. AK Parti kazanınca eklemlenmeyi başaranlar. Yolda bulunanlar.”
Ardından şu değerlendirmeyi yapıyor:
“Hepsi zengin oldu. Akrabaları, yeğenleri hepsi. Kimi fona, kimi rüşvete, kimi başka yolsuzluğa, kimi şekere, kimi bala bulaştı. Kokmaya başladılar. Artık Türkiye bunları taşıyamıyor. Tek tek temizlenecekler.”
Ve son noktayı koyuyor:
“YAKIN… ÇOK YAKIN!”
★
Şimdi Avni Doğan abimizin bu sözlerini alıp Kahramanmaraş'ın siyasi koridorlarına koyun!
Ortaya nasıl bir manzara çıkıyor?
Benim asıl üzerinde durduğum mesele tam da bu!
★
Bu şehirde artık bazı soruların yüksek sesle sorulması gerekmiyor mu?
Dün mütevazı imkânlarla yaşayan kimi isimlerin bugün nasıl böylesine büyük ekonomik imkânlara kavuştuğu merak ediliyorsa bunun cevabı verilmelidir.
AK Parti gömleğini giydikten sonra lüks araçlarla dolaşmaya başlayanlar…
Bir anda büyük yatırımlarla anılmaya başlayanlar…
Ulusal yayın yapan bir televizyon kuruluşuna yüz binlerce dolarlık bedellerle sahip olduğu konuşulanlar…
İstanbul'da yaşayıp uçaklarla şehir şehir dolaşanlar…
Konyada ki Galatasaray maçına gidenler...
Ödül törenlerinde ana sponsor olup ardından o ödüller üzerinden kendilerine itibar üretmeye çalışanlar…
Yanlarına gazetecilik unvanını taşıyan ama hangi tür haberi yaptıkları tartışmalı isimleri alarak kapı kapı gezenler…
Yurt dışında uzun süre kalabilmenin, vize sorunlarını aşmanın yollarını arayanlar…
Bütün bunlar tek başına suç mudur?
Elbette değildir!
İnsan ticaret yapar, para kazanır, yatırım yapar, televizyon satın alır, seyahat eder.
Buna kimsenin itirazı olamaz.
Ancak siyasi ilişkilerle ekonomik yükseliş aynı döneme denk geliyorsa, kamu imkânlarından kişisel menfaat sağlandığına ilişkin ciddi sorular ortaya çıkıyorsa, şeffaflık istemek de kimsenin haddini aşmak değildir!
Bu şehirde insanlar artık şu sorunun cevabını arıyor:
“Bu servetlerin kaynağı nedir? Siyasetle ticaret arasındaki sınır nerede başlamış, nerede bitmiştir?”
Herkesin aynı kefeye konulmasına tabi ki karşıyım.
Ama hiç kimsenin de siyasi kimliği sayesinde sorgulanamaz hâle gelmesini kabul etmiyorum!
★
Şimdi sana soruyorum vidanjörcü!
Sen bu milleti ne sanıyorsun?
Kimin hangi kapıda beklediğini…
Kimin dün kime methiyeler düzdüğünü…
Kimin bugün başka bir makamın etrafında dolandığını…
Kimin siyaseti hizmet için, kimin kişisel itibar için kullandığını…
Bu halk görmüyor mu sanıyorsun?
Görüyor aslanım, hem de bal gibi görüyor!
Sadece herkes her bildiğini yüksek sesle söylemiyor, söyleyemiyor.
Kimisi işinden endişe ediyor.
Kimisi ticari ilişkilerinden çekiniyor.
Kimisi başına iş açılmasını istemiyor.
Ama bu sessizlik kimseyi yanıltmasın!
Bu şehrin insanı kimin ne olduğunu sandığınızdan çok daha iyi biliyor.
★
Bakın!
Burada mesele sadece bir vidanjörcü değil.
Mesele, siyasetin çevresinde oluşan ve her dönemde kendisine yeni bir makam sahibi arayan anlayıştır.
Bugün bir il başkanının yanında…
Yarın bir milletvekilinin kapısında…
Öbür gün bir belediye başkanının makamında…
Kim güçlüyse onun etrafında!
Bu anlayışın ne davayla ne siyasi sadakatle ne de şehre hizmetle ilgisi var.
AK Parti'nin Kahramanmaraş'ta kendisini yeniden sorgulaması gereken konulardan biri de budur!
Gerçekten emek verenlerle, yalnızca makamlara yakın durarak kendisine alan açmaya çalışanlar birbirinden ayrılmalıdır.
Parti için yıllarca mücadele eden, kapı kapı dolaşan, zor günlerde elini taşın altına koyan insanların hakkı korunmalıdır.
Siyasi güçten kişisel çıkar üretmeye çalışan zihniyetle hesaplaşılmadan güven yeniden tesis edilemez!
Çünkü siyasetin en büyük düşmanı bazen karşısındaki rakibi değildir.
Bazen en büyük zararı, yanında duruyormuş gibi yapıp kendi hesabını görenler verir!
★
Gelelim son meseleye…
Bana soruyorsun ya:
“Amacın nedir?”
Söyleyeyim aslanım!
Amacım bu şehirde siyasetin yeniden itibarlı bir kurum hâline gelmesi.
Amacım, makam sahiplerinin etrafında dolaşarak kendisine paye çıkaran anlayışın sorgulanması.
Amacım, siyasetin bir geçim kapısı ya da kişisel yükselme merdiveni olarak görülmesine karşı çıkmak.
Amacım, Kahramanmaraş'ın hakkını savunmak!
Ve en önemlisi…
Bu şehirde kimsenin siyasi ilişkilerini kullanarak kendisini hesap sorulamaz bir yere koymasına izin vermemek!
Dün yazımı pasife alarak kaldırdım.
Sanma ki yayınlanmayacak!
Evet!
16 yılda ilk kez yaptım bunu.
Ama bir insanın hatırına o yazıyı şimdilik kaldırmış olmam, sorduğum sorulardan açacağım dosyalardan vazgeçtiğim anlamına gelmez.
★
Bir kez daha söylüyorum:
Yazıyı kaldırdım, soruları değil!
Hakkındaki iddialara vereceğin cevap varsa bu sütunlar ona da açık.
Çünkü gazetecilik yalnızca soru sormak değil, sorunun muhatabına cevap hakkı tanımaktır.
Ama cevabın soruları geçiştirmek, konuyu başka yerlere çekmek ya da şahsımı hedef almak olursa bil ki bunlar asıl meseleyi değiştirmez.
Ben senden alkış istemiyorum.
Övgü istemiyorum.
Dostluk da beklemiyorum.
Ben yalnızca açık, dürüst ve belgeli cevaplar istiyorum!
Ve şunu da unutma:
Herkesi ikna edebilirsin. Her makamın kapısını çalabilirsin. Her siyasi değişimde kendine yeni bir yer bulabilirsin.
AMA BENİ LAFLA KANDIRAMAZSIN VİDANJÖRCÜ!
Çünkü benim meselem senin şahsından çok daha büyük.
Benim meselem Kahramanmaraş!
Benim meselem bu şehrin şaklabanlardan, bukalemunlardan kurtulması.
★
Demem odur ki:
Bu şehir artık koltukların etrafında dönenleri, makam kapılarında nöbet tutanları, FON’cuları alıp alıp bu şehre getirenleri, çantacıları, komisyoncuları, kız Tuba! diyenleri, Mado’dan koli koli tatlı dondurmaları alıp parasını teşkilata ödetenleri görmek istemiyor!
Neyi görmek istiyor biliyor musun?
Karakteri, duruşu ve hizmetiyle bu şehrin yükünü omuzlayan insanları görmek istiyor!
Bilmem anlatabildim mi vidanjörcü?
