Kahramanmaraş'ın en etkin haber sitesi Genel Yayın Yönetmeni ve köşe yazarı Mustafa Karaaslan bugünkü yazısında ''Başkan Akpınar kime mesaj verdi? Kalem şantajın silahı olamaz!'' diye yazdı.

Dulkadiroğlu Belediye Başkanı Mehmet Akpınar'ın sosyal medya hesabından yaptığı bir paylaşım, doğrusu dikkatimi çekti. Hem de öyle böyle değil!

Başkan Akpınar, “Arınma ve Diriliş” başlığıyla uzun bir yazı kaleme almış.

Yazıyı baştan sona okudum.

Ancak öyle satırlar vardı ki üzerinde durmadan geçemedim.

Özellikle gazetecilikle ilgili söyledikleri…

Bakın ne diyor Başkan Akpınar:

“Gazetecilik hakikati arama ve halka doğru bilgi ulaştırma mesleğidir. Kalem şantajın, kumpasın ve kişisel kazancın aracı hâline getirildiğinde yalnızca bir meslek değil, toplumun güven duygusu da yara alır. Böyle bir düzeni korkuyla besleyenler de zamanla o yanlışın büyümesine ortak olur…”

★

Vay be başkanım!

Bu sözler öylesine yazılmış birkaç cümleye benzemiyor.

Bu satırların arasında bir sitem mi var?

Bir gazeteciye gönderilmiş mesaj mı var?

Yoksa uzun zamandır biriken bir rahatsızlığın dışa vurumu mu?

Bilemiyorum!

Ama benim bu ifadelerden çıkardığım bir anlam var.

Acaba elinde telefonuyla gazetecilik yaptığını söyleyen birileri, Başkan Akpınar'ın canını mı sıktı?

Birileri gazetecilik kimliğini kullanarak haddini mi aştı?

Yoksa başkan, şehirde yaşanan bazı yanlışlara artık sessiz kalmama kararı mı aldı?

Elbette bunlar benim aklıma gelen sorular.

İşin aslını Başkan Akpınar bilir.

Ancak ortada üzerinde durulması gereken çok önemli bir mesele var.

KALEM ŞANTAJIN DEĞİL, HAKİKATİN SİLAHIDIR!

★

Sevgili Başkanım…

Söylediklerinizin altına imzamı atarım.

Kalem şantajın aracı olmamalı!

Gazetecilik kişisel hesaplaşmaların, menfaat ilişkilerinin ve tehditlerin arkasına saklanmamalı!

Bir gazeteci haber yapar.

Araştırır.

Sorar.

Sorgular.

Eleştirir.

Gerektiğinde belediye başkanına da hesap sorar, milletvekiline de valiye de!

Bundan kimsenin rahatsız olmaması gerekir.

Çünkü gazetecilik kamu adına denetim yapmaktır.

Ama bir dakika!

Eleştiri başka, tehdit başka!

Habercilik başka, şantaj başka!

Gazetecilik başka, kalemi kişisel çıkarların hizmetine sunmak bambaşka!

İşte benim itirazım bunadır.

★

Başkan Akpınar'ın açıklamasında beni asıl düşündüren bir cümle daha var:

“Böyle bir düzeni korkuyla besleyenler de zamanla o yanlışın büyümesine ortak olur…”

İşte meselenin bam teli burası!

Çünkü gazetecilik kisvesi altında menfaat sağlamaya çalışanlar varsa, mesele yalnızca bunu yapanlarla sınırlı değildir.

Onlara kapı açanlar da sorgulanmalıdır.

Sırf hakkında olumsuz bir paylaşım yapılmasın diye bazı kişilere ayrıcalık tanıyan kurumlar varsa, bu anlayış da değişmelidir.

Birileri sosyal medyada yaygara koparacak diye kamu kaynakları üzerinde pazarlık yapılmamalıdır.

Birileri kızacak diye yanlışlara göz yumulmamalıdır.

Birileri tehdit edecek diye kurumlar geri adım atmamalıdır.

Şantaja boyun eğen anlayış, şantajın devam etmesine zemin hazırlar!

O yüzden sevgili başkanım…

Sadece gazetecilik mesleğinin arkasına saklanan yanlış anlayışla mücadele etmek yetmez.

Varsa bu anlayışı besleyen ilişkilerin de üzerine gidilmelidir.

Kimseye gazetecilik sıfatından dolayı iltimas geçilmemelidir.

Elbette burada bütün gazetecileri aynı kefeye koymuyorum.

Bu şehirde gece gündüz çalışan, alın teriyle ekmeğini kazanan, kalemini satmayan, tehditlere boyun eğmeyen çok değerli meslektaşlarımız var.

Benim sözüm onlara değil!

Benim sözüm, varsa bu mesleğin itibarını kişisel çıkarlarına alet edenlere!

★

Bazen kendi kendime soruyorum…

Konuşmayalım mı?

Görmezden mi gelelim?

Mesleğimizin adının çıkar ilişkileriyle, tehditlerle ve şantaj iddialarıyla anılmasına sessiz mi kalalım?

Hayır!

Çünkü sustukça yanlışların büyümesine fırsat veririz.

Nazım Hikmet'in o unutulmaz dizelerinde söylediği gibi:

"Ben yanmasam, sen yanmasan, biz yanmasak, nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa?"

İşte mesele tam da budur!

Birilerinin artık çıkıp doğruyu söylemesi gerekiyor.

Birilerinin bu mesleğin onurunu savunması gerekiyor.

Birilerinin de gazetecilikle şantajcılık arasındaki kalın çizgiyi herkesin görebileceği şekilde ortaya koyması gerekiyor.

Ama bunu yaparken de önemli bir çizgiyi korumalıyız.

Kimseyi delilsiz suçlamadan, kimsenin hakkını yemeden, somut bilgi ve belgelerle hareket etmeliyiz.

Gerçekten şantaj yapan varsa hukuk önünde hesap vermelidir.

Mesleğini kötüye kullanan varsa, iddialar belgeleriyle ortaya konulmalıdır.

Çünkü gazeteciliği temizlemenin yolu, başka insanlara haksızlık etmekten değil, hakikati ortaya çıkarmaktan geçer.

★

Mehmet Akpınar Başkanım…

“Arınma ve Diriliş” başlıklı paylaşımınızda çok önemli bir yaraya parmak bastınız.

Sözleriniz yalnızca genel bir meslek ahlakı çağrısı mıydı?

Yoksa yaşadığınız veya tanık olduğunuz somut olaylar mı var?

Eğer böyle olaylar varsa bunların ortaya çıkarılması hepimizin yararınadır.

Çünkü bu şehirde gerçek gazetecilik yapan insanların, mesleği çıkar kapısı olarak görenlerin gölgesinde kalmaya tahammülü yok!

Kahramanmaraş'ın da böyle bir anlayışa mahkûm edilmeye hakkı yok!

Biz gazeteciler belediye başkanlarını eleştirmeye devam edeceğiz.

Yanlış gördüğümüzde yazacağız.

Hesap soracağız.

Kimsenin alkışçısı olmayacağız.

Ama aynı kararlılığı kendi mesleğimizin içindeki yanlışlara karşı da göstereceğiz.

Çünkü başkasından hesap soran kalem, gerektiğinde kendisine de hesap sorabilmelidir!

★

Ve son sözüm şu:

Başkan Akpınar'ın sözleri birilerine mesajsa, o mesajın muhatabı kim?

Yok, bu sözler bütün şehre yapılan bir çağrıysa, o çağrıya önce biz gazeteciler kulak vermeliyiz!

Bu şehirde gazetecilik, korkunun değil güvenin adı olmalı.

Kalem, tehdit etmek için değil gerçekleri yazmak için tutulmalı.

Ve hiç kimse, elindeki cep telefonunu başkalarının üzerinde baskı kurmanın aracı olarak görmemeli!

Arınma diyorsak, önce yanlışlardan arınacağız!

Diriliş diyorsak, önce mesleğimizin itibarını ayağa kaldıracağız!

Hadi bakalım…

Başkan Akpınar önemli bir kapı araladı.

Şimdi mesele, o kapının arkasında ne olduğunda!