Koltuk...

 

Koltuk ne kadar kötü, ne kadar vazgeçilmez…

 

Söz sahibinin dediği gibi;

 

“Sandalyeyi ayaklarınızın altına alırsanız sizi yüceltir,

 

Başınızın üstüne alırsanız sizi alçaltır”

 

Koltuk da oturan; dinleyenleri gördükçe coşar…

 

Koltuk emanetçisi; vazgeçilmez olduğuna inanır…

 

Koltukla buluşan; onun ebedi sahibi olduğunu sanır…

 

Buraya kadar koltuk kötü değildi aslında;

 

Emanetçisi idi o vasfın sahibi…

 

Koltuk da oturan merhametlidir,

 

Koltuğun sahibi; emanetçiliğinin farkındadır,

 

Koltuk sürekli üzerine bastığı bir eşyadır…

 

Bu koltuk sahibi erdemlidir…

 

İnsan fıtratı gereği; önce yükselir,

 

Coşar…

 

Azar…

 

İnsan; kaybettikçe anlar koltuğun eşya olduğunu…

 

Oysa; koltuğu,

 

Koltuğun eşya olduğunu bilen insanlara emanet etmeli…

 

Koltuğun emanetçisi; koltuğa eşya olduğunu unutturmamalı…

 

Ne mutlu o makam sahiplerine…

 

 

YORUM EKLE